Παράθυρο στο πατάρι

Το’χα υποσχεθεί άλλωστε,θα καταπιώ το σκουλήκι
μ’όλο του το κατακάθι
μ’όλη του τη λατινιά
άνευ κίτρου κι άλατος
ώσπου το Εγώ
το βενθόβιο
τ’οδοντοφόρο
με λύσσας προγναθισμό
άφησε δυο μαύρες γραμμέςκαι λίγο σάλιο
στο γκρίζο χαλί
και δρεπτό ανοχής ιμάντα
ανάσκελα στο μαύρο εκκύκλημα
στη κατήφορη φόρα
στου καταχανά τη δίψα
γυγγλύμων θραύση και της σάρκας πετιμέζι
έψαξα
έψαξα πολύ
και δεν τους βρήκα.
Μπούκαρα σε γνωστών λημέρια
κι αγνώστων ρουθούνια
είδαν το μάτι το θολό και δίκροκο κεφάλι
σπάζοντας τη σερετιά μαζί με τα ποτήρια
κι αγρίμι χύθηκα ξανά
κι άφαντοι αυτοί
ώσπου σε κάποια μπουρδελόστρατα
με δυο καλές και μια φάλτσα
χώρεσα μια αρκούδα
σ’ ένα γδούπο
μεταξύ τροχού και κράσπεδου
τί αγένεια
φτύνοντας τη νάρκη της
και τη ψοφοδεή αγέλη της
τρέχοντας
πιο γρήγορα απ’τη τελευταία φορά
μαύρο άλογο
κυνηγημένο απ’τις ζέβρες.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s